/Veiligheid en de arts M&G

Veiligheid en de arts M&G

2 november 2017
Elise Buiting over Veiligheid en public health

Column MC oktober 2017

Sinds enkele weken werk ik als vertrouwensarts (in opleiding) bij Veilig Thuis. Het zal niemand verbazen dat veiligheid een thema is dat in mijn werk een grote rol speelt. Hoe veilig zijn een moeder en kinderen in een zwaar belast en gestrest migrantengezin, waar eerder sprake is geweest van fysieke mishandeling? Hoe grijp je in en hoe zorg je voor adequate hulp om de veiligheid van alle betrokkenen ook mórgen te borgen? Beslissingen over veiligheid zijn nooit eenvoudig. Het aantal dagelijkse dilemma’s op veiligheidsgebied is eindeloos. En ongelofelijk boeiend. Interessant vak, vertrouwensarts.

Veiligheid is natuurlijk niet alleen voor vertrouwensartsen een belangrijk thema. Iedere arts heeft er mee te maken. Maar de dilemma’s verschillen. Kijk alleen al binnen mijn specialisme arts M&G; mijn dagelijkse portie veiligheidsperikelen is van een heel andere soort dan waar bijvoorbeeld donorartsen, farmaceutisch geneeskundigen en artsen infectieziektebestrijding of medisch milieukundigen mee te maken krijgen.

We screenen bloeddonoren zeer uitgebreid. Een bloeddonor krijgt een uitgebreide vragenlijst met vragen over zijn reis- en seksueel gedrag. En ook een uitgebreid bloedonderzoek op allerlei hepatitissoorten, Hiv, lues en eventueel nog het een en ander. Niet iedereen kan zomaar bloeddonor worden. Alles om problemen bij de ontvangers van bloedproducten te voorkomen. De AIDS-epidemie van de jaren’80 staat velen van ons nog helder op het netvlies. Heel anders ligt dat bij de orgaandonoren. Hier wordt op een geheel andere manier met screening omgegaan. En zelfs een infectie zoals hepatitis B is geen reden om ervan af te zien een orgaan aan te bieden of te accepteren. Schaarste en levensbedreigende ziekten zorgen ervoor dat we bij orgaandonatie heel andere veiligheidskeuzen maken dan bij bloeddonatie.

Farmaceutisch geneeskundigen houden zich dagelijks bezig met de ontwikkeling en het veilig gebruik van geneesmiddelen. Dit loopt uiteen van vroeg onderzoek met gezonde vrijwilligers tot geneesmiddelenbewaking en van het opzetten en implementeren van compassionate use[1] programma’s tot het verzamelen van data over het gebruik van geneesmiddelen in de praktijk. Hoeveel bijwerkingen accepteer je en wanneer is de onveiligheid ervan te groot? Wanneer zet je je dure programma tot het ontwikkelen van een geneesmiddel stop?

En wat denkt u van obstacle/mud runs en triathlons? Hartstikke populair de laatste jaren. Bezorgen mensen veel plezier en ze zijn lekker in beweging in de buitenlucht. Wat wil je als arts M&G nog meer. Maar onze artsen infectieziektebestrijding zien na afloop gevallen van besmetting met gastro-enteritis (bijvoorbeeld ten gevolge van norovirus) en leptospirose. Zijn de deelnemers zich wel bewust van de gezondheidsrisico’s en in hoeverre is hier voldoende toezicht op?

Of neem geiten- of kippenhouderijen. We weten nog niet genoeg, maar het lijkt erop dat de gezondheidsrisico’s niet gering zijn. Sluiten we de stallen uit veiligheidsoverwegingen? Voeren we een bouwstop in? Of laten we toch voorlopig de economische belangen van de boeren prevaleren boven hun gezondheid en die van ons?

Op 24 november is het jaarcongres van de KAMG ‘Vertrouwen goed, controle beter?’. Daar gaat het over Public Health en Veiligheid. Wanneer moet je ingrijpen en wanneer moet je de verantwoordelijkheid bij de mensen zelf laten? Wat leren we uit lessen uit het verleden? Met sprekers uit de wereld van het toezicht, de wetenschap én de GGD-praktijk. Met o.a. Pieter van Vollenhoven en Johan Mackenbach, en natuurlijk vele workshops. U bent van harte welkom.

Direct aanmelden

[1] Compassionate use programma. In een enkel geval kunnen niet geregistreerde geneesmiddelen voor worden geschreven. Het betreft een specifieke situatie, waarin beschikbaarheid van nieuwe geneesmiddelen voor meerdere patiënten (cohort) door het CBG noodzakelijk wordt geacht, voordat een handelsvergunning wordt toegekend.