/Antibioticaresistentie beheersbaar houden

Antibioticaresistentie beheersbaar houden

31 mei 2016

Een schone taak voor de arts infectieziektebestrijding.

16 miljoen extra voor onderzoek naar antibioticaresistentie” kopte het VWS-nieuwsbericht afgelopen februari. Antibioticaresistentie is vaker onderwerp van berichtgeving van VWS. In dit EU-voorzittersjaar voor Nederland is het zelfs een van de speerpunten van dit Ministerie. 

Begrijpelijk, gezien de sombere voorspellingen over de afgenomen werkzaamheid van de cruciale middelen om infecties te bestrijden. De opkomst van resistente micro-organismen is één van de grootste bedreigingen voor de volksgezondheid. Patiënten krijgen te maken met vermijdbare nadelige effecten door infecties met resistente bacteriën. Ook stijgen de zorgkosten door langere ligduur en inzet van isolatiemaatregelen. Dit heeft enorme gevolgen voor gezondheidszorg. Het is bij uitstek een probleem dat ook de publieke gezondheidszorg raakt. En daarmee de arts M&G.

 Typhoid Mary in de 21e eeuw

Handen wassenDe oplossingen voor resistentievorming liggen immers op meer plekken dan alleen bij het verminderen van oneigenlijk en hoog antibioticagebruik bij mens en dier. Het begint eerder; bij het voorkómen van infecties. Basale hygiënemaatregelen zijn belangrijker dan ooit om verspreiding van resistente bacteriën tegen te gaan. Maar ook: weten we wat de hoog-risicoinstellingen of situaties zijn die voor mogelijke verdere verspreiding van resistentie zorgen? Kennen we nu regionaal de nieuwe Mary Mallons, beter bekend als Typhoid Mary, van de 21ste eeuw? Ook bij antibioticaresistentie gaat het vaak om mensen die niet ziek zijn, maar ongemerkt toch bacteriën verspreiden die voor kwetsbare personen soms ernstige gevolgen kunnen hebben. En bij een uitbraak misschien zelfs het probleem ontkennen. Net als Mary Mallon deed in 1907.  

Samenwerken
Dit vraagt om tijd te investeren in het winnen van vertrouwen van de belangrijke partners bij de aanpak van antibioticaresistentie. Zodat je kunt werken aan een goede samenwerking. Heb je voldoende deskundigheid in huis op dit onderwerp om een goede advies- en gesprekspartner te kunnen zijn? Zit je met de microbioloog, huisarts en instelling op één lijn over MRSA? Waar kun je elkaar versterken? En kun je de bereidheid vergroten bij ketenpartners om hulp te vragen om zo secundaire besmettingen bij een uitbraak zoveel mogelijk voorkomen? Als je als GGD investeert in deskundigheid op het gebied van bijzonder resistente micro-organismen (BRMO), hoe zorg je dat ook gemeenten deze investering goed begrijpen?  

Ook al is nog niet alles duidelijk over meldingsplicht, verspreiding en risico’s, antibioticaresistentie is een serieus probleem van de 21e eeuw dat we alleen met een actieve houding naar bovenstaande vragen en een verdere investering in samenwerking het hoofd kunnen bieden.

 Stijn Raven

Arts M&G, profiel infectieziektebestrijding

NVIB