Screening kindermishandeling is geen diagnose (zorgwelzijn.nl)

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Van de 100 positieve screeningsuitslagen bij vermoeden van kindermishandeling zouden er 92 onterecht zijn. ‘Het gaat hier om herkennen van signalen, niet om een diagnose’, aldus Anita Kraak van het Nederlands Jeugdinstituut. ‘Stap 2 van de meldcode is om in overleg met ouders en deskundigen te onderzoeken of er echt iets aan de hand is.’[/vc_column_text][vc_column_text]Uit onderzoek van arts-onderzoeker Maartje Schouten bij het Wilhelmina Kinderziekenhuis blijkt dat van de 100 verdenkingen van kindermishandeling er 92 onterecht zijn. Dat meldt de Volkskrant op maandag 20 maart. ‘Het screeningsinstrument dat wordt gebruikt bij lichamelijk letsel bij kinderen geeft slechts signalen van een vermoeden van kindermishandeling aan’, zegt Anita Kraak, programmaleider Veilig Opgroeien bij het Nederlands Jeugdinstituut (NJi). ‘Dat wil niet zeggen dat er ook echt sprake is van kindermishandeling.’

Signalen

Na het constateren van signalen treedt de meldcode in werking, en die geeft aan dat professionals moeten gaan overleggen met collega’s en deskundigen van Veilig Thuis, maakt Anita Kraak duidelijk. ‘Om gezamenlijk te bekijken of het signaal past bij het vermoeden van kindermishandeling. Daarnaast is het belangrijk het gesprek met ouders over de signalen te voeren.’

Kindermishandeling

In ieder geval is het herkennen van een signaal voor vermoeden van kindermishandeling niet hetzelfde als de diagnose kindermishandeling, benadrukt Kraak. Wordt dat overleg met collega’s over het signaal ook gevoerd? ‘In Nederland is dat onderdeel van de meldcode Huiselijk geweld en kindermishandeling. Professionals zijn wettelijk verplicht hieraan mee te werken. Die gesprekken zijn niet eenvoudig, een arts wil niet vals beschuldigen of zijn vertrouwensrelatie met de patiënt op het spel zetten. Maar tegelijkertijd moet de veiligheid van het kind centraal staan. Die gespreksvoering vraagt continue training en deskundigheidsbevordering van professionals.’

Bron: www.zorgwelzijn.nl[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]